Tango je ples koji je dosegao nebesa kao najvredniji, najlepši, najrečitiji i najplemenitiji ples u dvoje, otkad je sveta i veka.
Plešući u nežnom i prisnom zagrljaju, za tri minuta, jedno o drugom saznamo više, nego za tri meseca razgovora.
Čine ga kanđenge, preteča tangoa, salon tango, sa njegovim milongero podstilom, oriđero, slobodni, atraktivni stil, tango nuevo, milonga i vals krusado.
Svaki od ovih plesova pleše se na milongama (igrankama), kao slobodni ples, i kao scenski, koreografisani, ili nekoreografisani, odnosno, trenutno kreirani ples, inspirisan partnerkom, muzikom i ambijentom.
Tango smo počeli da plešemo krajem 1998. godine.
Prvi put su Miša Plavšić i Diana Bralović, u saradnji sa Dejanom Stankovićem i Sonjom Kalajić, javno nastupili 19. novembra 1999. godine na večeri Argentine u beogradskom hotelu "Palas", otplesavši koreografiju "Zorro gris" maestra Anhela Korie, iz
filma "Tango" Karlosa Saure.
10. septembra 2000. godine, Miša je, uz Dianinu asistenciju, u Jevrejskoj Opštini u Beogradu, otvorio prvu tango školu u Srbiji.