Rođena u Rumuniji, Srpskog korenja, Tanja Stankovic je svoj život posvetila plesu još od svoje 9 godine, kada se prvi put susreće sa baletskim svetom.  

Završila je nižu umetničku skolu u Rumuniji i srednju baletsku školu “Lujo Davičo” u Brogradu. Od 2016 godine je u scensko-umetničkom ansamblu Miše Plavšića. 

Sa svojih 17 godina plesnog iskustva profesionalno je nastupala na mnogim scenama, i takmičenjima, učestvovala u kreiranju koreografija i pripremama mnogobrojnih scenskih nastupa kao i podučavanjem plesnih veština. Pored toga studirala je kameru i fotografiju u Svedskoj i na Akademiji umetnosti u Beogradu.

Podučava sve nivoe

Vuk Radovanović, rodjen je leta 1990-e u Beogradu, a od svojih najranijih školskih dana  bavi se borilačkim veštinama, ekstremnim sportovima kao i muzičkim stvarlaštvom. Upoznavši Mišu Plavšića 2010. godine ispunjava svoju želju da se bavi plesom za koji je znao da ce ga plesati još prvog puta kada je cuo reč ‘’tango’’. 

Svojim radom ostvario se kao vrsni scenski izvodjač, pedagog ali i koreograf na mnogobrojnim nastupima, scenskim izvedbama, seminarima ali i kao ulicni plesač na svojim putovanjima.

Ljubavlju i posvećenošću prema tangou kao i eklektičkim poznjavanjem ostalih veština višestruko doprinosi radu udruzenja Tango As.

Podučava sve nivoe.

Damjan Stančić je svoje plesačko iskustvo počeo da gradi još od mlađeg školskog uzrasta kroz latinoameričke i standard plesove. Po završetku takmičarske karijere, 2014. godine priključio se ansamblu Miše Plavšića gde je započeo sa izučavanjem argentinskog tangoa. Do današnjeg dana je uzeo učešće u mnogobrojnim festivalima, seminarima i javnim nastupima. Od 2023. u svom rodnom gradu Kraljevu, zajedno sa partnerkom Anom Pavićević, osniva tango školu i započinje sa podučavanjem početnika i naprednih plesača svih uzrasta. Pored toga, Damjan je doktorand na Fakultetu sporta i fizičkog vaspitanja, a bavi se rehabilitacijom i kondicioniranjem sportista i rekreativaca.

Podučava sve nivoe.

Nakon višegodišnjeg bavljenja folklorom, slučajni susret sa tangom 2006. godine u Beogradu, ukazao je na definitivni nastavak plesnog razvoja, na argentinski način.

Sa doajenom tango scene u Srbiji, Mišom Plavšićem, Mirjana je započela upoznavanje sa ovom umetnošću. Formalno obrazovanje iz oblasti industrijskog dizajna usmerava na svoje koreografsko izražavanje i scenski rad, u kome spaja analitičko razmišljanje, rad s formom i funkcijom, pokretom i ritmom. 

Učila je od vrhunskih predavača kao što su Angel Coria, Demian Garcia, Aurora Lubiz, Jorge Firpo, Dana Frigoli, Alejandra Mantinian, Horacio Godoy, Chicho Frumboli, a sa Iliasom Ikonomuom (Tango Orange, Hamburg) sarađuje od 2009. godine.

U Buenos Airesu je bila na stručnom usavršavanju, a iza sebe ima više od stotine javnih nastupa.

Podučava sve nivoe.

Od detinjstva posvećena plesu, Bojana Jovanović je duži niz godina negovala latino i standardne plesove, osvajajući brojne nagrade i diplome, kao i priliku da putuje na takmičenja i stručne seminare širom zemlje i regiona.

Godine 2008. otkriva argentinski tango, kojem se od tada intenzivno posvećuje. U saradnji sa različitim plesnim školama kontinuirano radi na usavršavanju tehnike i istraživanju različitih stilova tangoa. Tokom karijere učestvovala je u više od stotinu scenskih nastupa raznovrsne tematike.

Od 2015. godine sarađuje sa učiteljem Mišom Plavšićem, sa kojim dodatno produbljuje svoje plesno znanje, scenski izraz i pedagoški pristup.

Pored plesne karijere, Bojana je završila studije na smeru Odnosi s javnošću, što joj omogućava da umetnost i ples sagleda i iz komunikacionog, organizacionog i kulturnog aspekta.

Podučava sve nivoe.

Klara je bivša profesionalna umetnička klizačica sa više od 15 godina takmičarskog iskustva i 13 godina rada kao trener. Kao članica reprezentacije Srbije od 2006. do 2010. takmičila se na međunarodnoj sceni, i izabrana je za Zimski olimpijski festival mladih (WEYOF) 2009. Nakon takmičarske karijere, nastupala je na međunarodnoj sceni u klizačkim predstavama, i od 2023. polaže za joga instruktora. Njenu izraženu muzikalnost i osećaj za pokret oblikovalo je dugogodišnje plesno obrazovanje modernog plesa, džez i klasičnog baleta.

2021. započinje saradnju sa Mišom Plavšićem, kod koga u kratkom periodu savladava osnove argentinskog tangoa i nastavlja razvijanje u tom pravcu. Tango je za Klaru postao prirodan nastavak i „ventil“ nakon umetničkog klizanja — kako zbog manjeg fizičkog opterećenja na kolena, tako i zbog njegove dubine, muzikalnosti i izražajnosti.

Po struci je producent i dramaturg, sa više od 10 godina rada u filmskoj industriji. 

Podučava početnike.

Sara Šljivar, student Pravnog fakulteta Univerziteta u Beogradu, započela je svoj tango put 2022. godine kada se susrela sa elegancijom argentinskog plesa. Još od malih nogu neguje tendencije ka kulturnom uzdizanju kroz školu glume, dok potrebu za fizičkim aktivnostima neguje kroz kulturu sporta. Tango za nju nije samo ples, već nežni izraz ličnosti. On joj daje mogućnost da, u potpunom skladu sa muzikom, kontroliše svaki korak, a istovremeno mu se prepusti. To je umetnost u kojoj telo govori tamo gde reči prestaju. 

Na početku svog životnog puta i studija, on joj postaje izlazak iz zone komfora, prostor u kojem uči da se otvara, da se izrazi i da hrabro zakorači van poznatog.

U lepoti osećaja celokupnog bića, tela i duše, ona nalazi uzdizanje. Njeni koraci su nežni, elegantni i sigurni, kao da svakim od njih ispisuje delić sebe. Tango postaje mesto gde se gradi, oslobađa i gde njena unutrašnja elegancija dobija svoj najplemenitiji oblik.

Podučava početnike.

Nemanja Rebić je profesor sporta i fizičkog vaspitanja i naučni saradnik na Fakultetu sporta i fizičkog vaspitanja u Beogradu, gde trenutno završava doktorske studije. U svojoj profesionalnoj praksi bavi se kineziterapijom, zdravstvenim fitnesom, nutricionizmom i kondicionim treningom. Njegov rad je usmeren na proučavanje pokreta i njegovih efekata na psihofizička svojstva čoveka — u čemu tango ima posebno mesto.

Tango pleše od 2019. godine. Za njega je tango mnogo više od plesa: predstavlja platformu za lični razvoj, umetničku ekspresiju, fizičku aktivnost, socijalizaciju i svojevrsnu terapiju. Kroz tango posebno vrednuje međusobnu neverbalnu komunikaciju, osećaj prisutnosti, povezanosti i prepuštanja, jer upravo te veštine smatra važnim i u svakodnevnom životu. Zato tango doživljava kao zajednički prostor učenja i inspiracije, u kojem sa drugima rado deli iskustvo, znanje i radost pokreta.

Podučava početnike.